Ayrılıklar Yeniden Kavusmak için


Umut yitiği takvimlere
Yine hasreti örüyor geceler
Gün geceye devretti nöbeti
Sustu aşinası olduğumuz
Kaldırımların telaşlı sesi.
Eylül sürgünü rüzgar
Solur karanlıklarında şehrin
Üşür dal uçlarında mehtap
Üşür yorgun umutlarımdan
Arda kalan hayallerim.
Saatler mehteran yürüyüşünde
Bir yıldız savruluyor boşlukta
Islak taşlarına kaldırımların
Bir yıldız düşüyor.
Yine görünmedi bu günde
Kavuşmanın çizgisi fallarda
Gün geceye devretti nöbeti
Umudum yarınlara.
Şimdi kendimi arıyorum
Sancılı karanlıklarında şehrin
Bütün gölgeler yitik
Bütün pencereler kör
Çalınmış,
Bu şehirde ne varsa sevdiğim.
Apansız gitmeseydin
Böyle üşümeyecekti mehtap
Hasret solumayacaktı bu şehir
Ben içimdeki gurbete mahkum olmayacaktım
yitik umutlarımı
Solgun aynalarda aramayacaktım
Yine görünmedi bugünde
Kavuşmanın çizgisi fallarda
Oysa, ayrılıklar yeniden kavuşmak içindi…

 

Mehmet Taş